Begijntje in de goot

Begijnhof1Het Begijnhof vormt voor veel mensen het hoogtepunt van hun bezoek aan Amsterdam. Al eeuwenlang is dit hof een oase van rust en bezinning, midden in de stad. Maar niet alleen de prachtige panden rondom het grasveld trekken de aandacht. In het plaveisel is ook wat bijzonders te zien.

 

Begijnhof graf Cornelia ArentsHier ligt namelijk de grafsteen van Cornelia Arents. Dat was een nogal eigenzinnige Begijn. Zij had het grootste deel van haar leven op het Begijnhof gewoond, maar wilde absoluut niet in de bijbehorende kerk begraven worden. Haar laatste wens was een plekje in de goot. En die plek heeft ze gekregen.

 

Begijnhof3Hoe dit zit? Eerst even over de Begijnen. Dit waren katholieke vrouwen die wel een rustig en vroom leven wilden leiden, maar niet in een klooster intraden. Ze hoefden dus geen gelofte van armoede af te leggen. Dat betekende dat ze hun bezittingen gewoon mochten houden, en bijvoorbeeld ook een eigen huis mochten hebben. Daarom zijn er op het Begijnhof geen twee panden gelijk. De huizen waren privébezit, de Begijnen mochten ermee doen wat ze wilden.

Begijnhof4Nu was er op het Begijnhof ook een kerk. Deze was oorspronkelijk katholiek. Maar eind zestiende eeuw bekeerde Amsterdam zich tot het protestantisme. Katholieken mochten niet meer openlijk hun geloof uitoefenen, en katholieke kerken kwamen in protestantse handen. Zo ook de kerk op het Begijnhof. Uiteindelijk lieten de Begijnen in twee woonhuizen op het Begijnhof een katholieke schuilkerk bouwen, maar die kwam te laat voor Cornelia Arents. Zij overleed in de tijd dat er op het Begijnhof alleen een protestantse kerk stond. En ze vond het een schande als ze daarin begraven zou worden. Wel wilde ze graag een plek op haar eigen Begijnhof. Dat was in alle tumultueuze jaren een katholieke enclave gebleven in een verder protestantse stad. De huizen waren immers het privé eigendom van de Begijnen, en die bleven lekker zitten waar ze zaten.

Begijnhof landscapeNog altijd wordt het Begijnhof bewoond door vrouwen. Die leggen ieder jaar op 2 mei bloemen op het graf van Cornelia, of beplanten het met vergeet-mij-nietjes. Onduidelijk is of Cornelia op 2 mei is overleden, of op 2 mei haar definitieve plek in de goot heeft gekregen. Duidelijk is in elk geval dat ze nog steeds in de herinnering voortleeft!

(Meer heim-weetjes lezen? Kijk dan hier, of abonneer je met deze RSS-Feed!)